عشق پوشالی

کاش می دانستی پسری هست که احساس تورا میفهمد

پسری از تب عشق تو دلش میگیرد

پسری از غمت امشب به خدا می میرد

کاش می دانستی تو فقط مال منی

تو فقط مال همین قلب پراحساس منی

شب من با تو سحر خواهد شد

تو نمی دانی من عشق تورا می خواهم

بی تو من یک بغل احساس پریشان دارم

نوشته شده توسط محمد حسین در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 23:31 | لینک ثابت |

آدمک آخر دنیاست بخند آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تورا عاشق کرد شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

نوشته شده توسط محمد حسین در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 ساعت 22:45 | لینک ثابت |

سر مشق آب بابا یادم رفت

رسم نوشتن با قلم یادم رفت

شعر خدای مهربون رو حفظ کردم

اما خدای مهربون .........................

یادم رفت

نوشته شده توسط محمد حسین در پنجشنبه دوم اسفند 1386 ساعت 23:15 | لینک ثابت |

هر چیزی لیاقت می خواد

 حتی

 نفــــــــــــــــــــــــــرت

نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 ساعت 22:1 | لینک ثابت |

                            مینویسم برای تو

                   مینویسم برای ماندنت در کنار شقایق های عاشق

                         مینویسم برای ساختن کاشانه ای جدید

                         درکنار نیلوفرهای خسته از مرداب جدایی

                       مینویسم تا باری دیگر بدانی که هیچگاه

        قلم عشقت از روی سرانگشتان کوچکم به زمین نخواهد نشست

                           مینویسم تا بدانی که گرچه دوری

                    اما صدای این فاصله هارا قلمم کوتاه تر کرده

                                 گرچه میدانم نیستی

                       ولی میدانم روزی فراخواهد رسید که تو

              دست دردست باد جسم مرده ام را دوباره زنده خواهی کرد

                    و بر روی قله های خوشبختی خواهی برد .

                    ای که با نامت وجودم زنده شد وجسمم جان گرفت

                                         ای که با نامت

                          چشمانم برای دیدنت درکنارم سو گرفت

                                         میخواهم ببارم

                      میخواهم عاشقانه سر بردامانت بنهم و ببارم

                               تا بدانی که بی تو چقدر تنهایم

                تا بدانی که بی تو حتی اشک هم برروی مزارم نمیبارد

              تا بدانی که بی تو حتی خاک هم مرا در آغوشش نمی کشد

                        تا بدانی که من فقط از نثل وجود تو ام

                  تویی که باید همراه من همچو باران الهی بباری و

                              همچو خاک مرا در آغوش کشی

                بدان ای تویی که قلبم را به کلبه ی خویشتن بردی

                      بدان که هرلحظه از زندگیم در فراغت

                    در حال فرو ریختن در امواج جدایی هاست

بدان که هر لحظه از جسم ناپیدایم در فراغت به زیر هر تکه از دیوار غم هاست.

                          در فراغت نالیدم گفتم شاید برگردی

                         همچو ابر باریدم گفتم شاید برگردی

                            ضجه زدم گفتم شاید برگردی

                                  ولی تو بیخیال

         از جاده های خیالم گذشتی ومرا با خاطراتم تنها گماشتی

                         و در آن لحظه که میرفتی

             یک آن برگشتی ولبخندی زدی و گفتی خواهم آمد

          درآن لحظه ای که پیراهن غم را از تنت به بیرون کشی

         خواهم آمد درآن لحظه ای که به جای فریاد بر روی لبهایت

           سکوت عشق جاری گردد و گفتی خواهم آمد وقتی......

                             واز آن لحظه به بعد

 چه عاشقانه با سبدی رنگارنگ همراه شکوفه هایی بهاری وقاب چشمانی ابری

 به مهر رسیدنت نشستم و مینشینم و خواهم نشست تا زمانی که به دنبالم آیی

                         ومرا از بین تمامی گلهای پژمرده ی امید

             به گلستان رؤیاهای شیرین گلهای شاداب امید  

                  خودت ببری ................

          

                                      (آمین)

نوشته شده توسط محمد حسین در سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386 ساعت 0:4 | لینک ثابت |

وقتي كه رفتي حس كردم كه تنها مي مانم                                           وقتي كه رفتي فهميدم كه دلم از دستم رفت

 

وقتي كه رفتي فهميدم كه سرم شانه نوازش گرش را از دست خواهد داد

 

وقتي كه رفتي فهميدم من هم رفتم

 

وقتي كه براي آخرين بار از خم كوچه عبور كردي روح من هم پر كشيد

 

ولي به خودم اميد دادم

 

به خودم وعده دادم كه بر مي گردي

 

ولي دلم چيزي را كم داشت كه كاملا اونو حس كردم

 

خودم حس كردم كه قصر آرزوهايم خراب شد

 

خودم حس كردم كه ديگر كسي را نمي توانم مثل تو دوست داشته باشم

 

آری

 

واقعا دوستت داشتم

 

  رفتی

 

درست مثل قاصدك

 

آري قاصدكم رفت و من هم تنها شدم

 

قاصدكم رفت و قصر آرزوهايم خراب شد

 

قاصدكم رفت و دلم به انتظار برگشت او ماند تا مرد

 

به راستي بعد تو چه بايد مي كردم

 

من هم مردم دلم هم به همراه تو مرد

 

دلم نمي خواست كسي را ديگر مثل تو دوست بدارد

 

وقتيكه رفتي نميدانم چرا دلم هم رفت

 

وقتي كه رفتي نمي دانم چرا دستانم ديگر توان نوشتن كلمات شاد را نداشت

 

وقتي كه رفتي بارها با چشمانم جنگيدم

 

كه چرا باز هم توان ديدن را دارند

 

بارها با خودم جنگيدم كه چرا من مانده ام

 

بارها با دستانم جنگيدم كه چرا هنوز توان نوشتن را دارند

 

از وقتي كه رفتي بارها دفتر شعرم با قطرات اشكم مزين مي شد

 

از وقتي كه رفتي ديگر توانم نوشتن را هم نداشتم

 

مگر اينكه دلم واقعا هواي تو را مي كرد

 

تنها آن زمان بود كه مي نوشتم آن هم فقط براي تو

 

از وقتي كه رفتي ديگر چشمانم نتونست غير از تو روياهاش تو رو ببينه

 

از وقتي كه رفتي دلم معبد و معبودش را از دست داد

 

مدام بهانه تو رو مي گرفت

 

به او مي گفتم كه رفته، براي هميشه از پيشم رفته

 

ولي ساده دل قبول نمي كرد

 

هجران تو را باور نداشت

 

مي گفت كه تمام وجودش بوي تو را مي دهد

 

براي همين مي گفت كه تو هم هستي

 

از چشمانم متنفر بودم

 

كه چرا از همان لحظه اول برايت اشك نريخت

 

مي دوني ديگه نمي خواستم اونها رو باز كنم

 

ازشون متنفر بودم

 

آخه مي دوني روزي كه براي آخرين بار دستت رو روي اونها كشيدي

 

و گفتي كه قطره اشكت بوي عشق مي ده

 

فكر كردم چشمام از خودم عاشق تر هستند

 

                       هيچ وقت تا اين اندزه تنها نبودم

 

تو قامت عشق را با رفتنت شكستي

 

از وقتي كه رفتي خورشيد برای من از سمت مشرق طلوع نمي كند

 

از آن زمان كه تو از باغ دلم پركشيدي ديگري هيچ بهاري به سراغ دلم نيامد

 

ديگر بلبلان در اين باغ شوق آواز خواندن ندارند

 

ديگر درختان خسته باغ دلم شكوفه نمي آورند

 

اي عزيز دل

 

خورشيد و زمين و بهار و بلبلان و درختان يكصدا تو را مي خواهند

 

و من خدا را در هنگام هر اذان براي آمدنت دعا مي كنم

 

و زمزمه مي كنم

 

اي بهترين،  زيباترين و عاشق ترينم برگرد

 

اما تو صداي زمزمه آنها را نمي شنوي قلم در دست گرفتم كه بنويسم از تو متنفرم تا

 

شايد بتوانم به زندگي آنطور كه مي خواهم ادامه بدهم ولي وقتي به كاغذي كه

 

دستم روي آن بود نگاه كردم ديدم كه بي اختيار باز هم نوشته ام دوستت دارم

 

                برگرد ، برگرد كه دلم ، قلبم، همه و همه بهانه تو را مي گيرند

نوشته شده توسط محمد حسین در شنبه بیستم مرداد 1386 ساعت 2:35 | لینک ثابت |

چرا تو دوست داری رسوائیمو  میون مردم

چرا تو دوست داری تو اشک تنهایی بشم گم

دوست دارم برات کوچیکه ای همه وجودم

منم که باز میگم بسته به تو بودو نبودم

تو آبرومو ریختی پیش مردم به گناهی

منو ارزون فروختی به گناه بی گناهی

اگر چه دلم از حرفای سرد تو شکسته

باز این دیوونه عمرو زندگیشو به تو بسته

نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه هشتم مرداد 1386 ساعت 0:54 | لینک ثابت |

تو رفته اي بي من تنها سفر كني

 من مانده ام كه بي تو شب ها سحر كنم

 تو رفته اي كه عشق من از سر به در كني من مانده ام

 كه عشق تو را تاج سر كنم

نوشته شده توسط محمد حسین در سه شنبه دوم مرداد 1386 ساعت 0:20 | لینک ثابت |

هرگز از بی کسی خویش مرنج

هرگز از دوری این راه مگو

و از این فاصله ها که میان من و توست .

و هر آنگاه که دلت تنگ من است بهترین خاطره ام را قاب کن

 و پشت نگاهت بگذار تا که

 تنهایی ات از دیدن من جا بخورد

و بداند که

دل من با توست و همین نزدیکی ست .

نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه هجدهم تیر 1386 ساعت 0:26 | لینک ثابت |

ساز قديميت رو شكستي و گمان كردي با ساز تازت شايد از تكرار

 بگريزي

اما....

وقتي آهنگ تو تكراريست تقصير سازت چيست؟

نوشته شده توسط محمد حسین در جمعه پانزدهم تیر 1386 ساعت 1:2 | لینک ثابت |

یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند

یکی با دست نا پاکش

گلهای باغچمو سوزوند

نمی دونی چه دلتنگم ازین خواب زمستونی

تو که بیدار بیداری بگو از شب چه میدونی

تو ای رویای سر در گم خداحافظ گل گندم

تو هم بازیچه ای بودی

 تو دست سرد این مردم.....

نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه چهارم تیر 1386 ساعت 1:49 | لینک ثابت |

دوست داشتن دل می خواهد

نه

 دليل !!

نوشته شده توسط محمد حسین در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386 ساعت 0:6 | لینک ثابت |

روزگارم زرد است مثل پاییزم

آسمانی دارم که در آن سرخ به اندازه ی دل

 خونین است

و

اتاقی که در آن پنجره ها خاموشند

پلکهاشان بسته ست

زندگی در گذر است

و هوا رنگ به رنگ

هر کجا می نگرم گل حسرت ز زمین میروید

دلم از سنگی این کوه به تنگ آمده است!..........

 

به یادت هست میگفتی نرو هرگز

که من بی تو فراموشم

به یادت هست میگفتی صدایت هست در گوشم

کنون آن روزها رفتن و من شدم تنها اسیر دردها و غم ها

مگر از یاد بردی آن همه مستاق دیرین را

به یادت اشک میریزم

                         به یادت اشک میریزم

                                                       به یادت اشک میریزم...........

نوشته شده توسط محمد حسین در شنبه دوازدهم خرداد 1386 ساعت 0:59 | لینک ثابت |

گل من

گرمی  دستان تو   نیست که در این خلوت خاموش پناهم  باشد که دعای سحر و نیمه  شبت

همه جا بدرقه ام پشت و  پناهم باشد

من از این وادی هجر سخن از فاصله ها  می گویم

 سخن از تنهایی  زدل و درد و دل و  آه غریبانه دل !

رقمی نیست مرا که  در این  سوزبهار دست من 

گرمی دستان تو را میخواهد

قلب من خسته از این دوریهاست خسته از هق هق دلتنگیهاست

خسته از کو چ غریبانه ی مهر که به پهنای غروب در دلم جا  دارد

من و سردی غم! منو بغض فرو خورده ی یک تنهایی

همنفسی نیست مرا

که در این فاصله ها غم منو دریابد!!!.......

نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه هفتم خرداد 1386 ساعت 0:49 | لینک ثابت |

شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس

مي كنه ،

شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه ،

مطمئن باش يه كسي شب ها به خاطر تو توي درياي اشك مي خوابه ،

ولي تو اون رو نمي بيني!

 

انو باور نداری

حرفاشو عشقشو  حتی خودشو .....

                                               دوست دارم......

نوشته شده توسط محمد حسین در پنجشنبه سوم خرداد 1386 ساعت 0:53 | لینک ثابت |

چقدر سخته گل آرزوهات رو توباغ ديگري ببيني............

و هزار بار توخودت بشكني

و اون وقت زيرلب بگي  گل من باغچه ي نو مبارك

پشتت رو بهش كني و